Het verbindende maanlicht
De mythe van Hxtival Westerbeek
In een tijd waarin angst het Land van Cuijk beheerste, werden vrouwen en mannen met bijzondere gaven opgejaagd. In Oploo, Sint Anthonis en de omliggende dorpen fluisterde men over heksen, wijzen en zieners en probeerde men hen te verjagen. Velen werden gevangen en op hen wachten een gruwelijk noodlot. Maar enkelen wisten te ontsnappen.
Ze vluchtten niet in groepen, dat was te gevaarlijk. Dus ieder voor zich vertrokken ze, over de smalle zandwegen en door de dichte bossen waar de maan nauwelijks doorheen drong. Alleen, moe en vol wanhoop, zochten ze een plek waar niemand hen zou vinden. Zo kwamen ze, zonder het van elkaar te weten, in de wouden rond Westerbeek terecht, in het gebied dat later bekend zou staan als Siberië: ruig, stil en onherbergzaam.
Verborgen tussen de struiken hielden ze hun adem in. Het geluid van takken die kraakten onder onbekende voetstappen, het ruisen van bladeren in de wind: alles kon gevaar betekenen. De nacht leek eindeloos. Pas toen de wolken openbraken en de volle maan haar zilveren gloed als een welkom deken over het pad met staptegels wierp, durfde een van hen naar voren te stappen.
De eerste zetten een stap in het zachte maanlicht. En als magie kwam de rest, één voor één kwamen zij tevoorschijn, alsof de maan hen riep. Waar ze eerst afzonderlijk hadden gestreden, stonden ze nu samen, verbonden door iets dat sterker was dan vervolging: de wetenschap dat ze niet langer alleen waren.
Men zegt dat ze daar, in die kring van licht, een verbond sloten. Dat de plek vanaf die nacht doordrenkt werd met hun kracht, en dat hun belofte: om altijd terug te keren naar elkaar, nooit is gebroken.
Nog steeds fluisteren de bomen in Siberië over die nacht. En nog steeds komen mensen er samen om te vieren wat niet te doven is: vrijheid, verbondenheid en magie. Dat samenzijn draagt vandaag de naam HXtival en wordt twee keer per jaar gevierd bij de Verbindingsboerderij de Koolberg in Westerbeek waar de befaamde plek het centrale hart van het festival is.
Historische toelichting
Het natuurgebied Siberië bij Westerbeek stond eeuwenlang bekend om zijn dichte bossen en stille zandpaden. Door de afgelegen ligging was het een plek waar men zich ongestoord kon terugtrekken, een landschap dat zich uitstekend leende voor schuilplaatsen en geheimen. Tegenwoordig is Siberië een prachtig natuur- en wandelgebied waar rust en stilte nog altijd de boventoon voeren, alsof de oude verhalen er nog in de bomen fluisteren.
